اين خىابان سرعت گىر ندارد

شايد همه چيز از يک موضوع انشاي ساده در دوره‌ي راهنمايي‌اش شروع شد: «در آينده مي‌خواهيد چه‌کاره شويد»؟ راوي «اين خيابان سرعت گير ندارد» مي‌خواهد راننده تاکسي شود. مي‌خواهد با وجود تنعم خانواده اين شغل مردانه و در عين حال نازل از نظر اطرافيانش را برگزيند. شايد در ابتدا اين خواسته و رسيدن به آن چندان دور از ذهن نباشد اما اگر در محيطي مردسالار باشي آن وقت به قول راوي بايد «پوستت به پوست کرگدن بگويد زکي» تا بتواني از عهده‌اش برآيي. اين‌ها و علاوه بر آن عشقي تازه، راوي را در مسير اتفاقاتي قرار مي‌دهند که هرآن ترس لغزيدن و پا پس کشيدنش مي‌رود.